انوشيروان ( 744 - 756 ه . ق . ) ( 1343 - 1355 م . ) ملك اشرف بعد از غلبه بر حريفان خود انوشيروان نامى را به ايلخانى برداشت . او آخرين كسى است كه از طرف امرا به مقام ايلخانى منصوب شده است و از عاقبت وى اطلاع دقيقى در دست نيست . او معاصر است با ملك عز الدين پسر غياث الدين ( 732 - 771 ه . ق . ) از آل كرت و ملك اردشير ( 742 - 756 ه . ق . ) از ملوك شبانكاره و امير جلال الدين ابو اسحاق پسر امير شرف الدين ( 742 - 758 ه . ق . ) از خاندان اينجو و نور الوردين سليمان شاه پسر اتابك احمد ( 746 - 756 ه . ق . ) از اتابكان لر بزرگ و شجاع الدين محمود پسر عز الدين حسين دوم ( 720 - 750 ه . ق . ) و ملك عز الدين پسر شجاع الدين ( 750 - 806 ه . ق . ) از اتابكان لر كوچك و امير شيخ حسن كوچك ابن تيمور تاش ابن امير چوپان ( 738 - 744 ه . ق . ) و ملك اشرف برادر شيخ حسن ( 744 - 758 ه . ق . ) از امراى چوپانى و امير شيخ حسن بزرگ ( 740 - 757 ه . ق . ) از امراى ايلكانى و خواجه وجيه الدين مسعود برادر خواجه عبد الرزاق ( 738 - 745 ه . ق . ) و آقا محمد آى تيمور ( 745 - 747 ه . ق . ) و كلو اسفنديارى ( 747 - 749 ه . ق . ) و خواجه شمس الدين على چشمى ( 749 - 753 ه . ق . ) و خواجه يحيى كرابى ( 753 - 759 ه . ق . ) از سربداران . مهمترين حوادثى كه در دوران سلطنت انوشيروان و معاصران او در ساير كشورهاى آن‌روز جهان به وقوع پيوست ، چنين است : آسيا چين : در چين سلسلهء يوان مغول سلطنت مىكرد . ( 1279 - 1368 م . ) دكن : در اين‌زمان سلسلهء بهمنيه از سلاطين مسلمان هند از حدود سال ( 748 - 932 ه . ق . ) ( 1347 - 1525 م . ) در دكن فرمانروايى داشتند . مؤسس اين سلسله حسن گانگو است ( 1347 - 1357 م . ) . وى ابتدا يكى از فرماندهان سپاه محمد ابن تغلق پادشاه دهلى بود كه از هرج‌ومرج و نابسامانى قلمرو سلطان استفاده كرد و